Οι Αλκυονίδες Ημέρες

Έκθεση εικόνων

Στην «καρδιά» του χειμώνα, γύρω στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου, στην Ελλάδα οι άνεμοι κοπάζουν, ο καιρός γλυκαίνει και οι μέρες πλημμυρίζουν με φως. Καλοκαιρία και χαρούμενη διάθεση είναι τα δώρα που μας φέρνουν οι Αλκυονίδες Ημέρες. Η ονομασία αυτή είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη, ενώ με τις ημέρες αυτές σχετίζονται και πολλοί μύθοι.

Οι Αλκυονίδες Ημέρες οφείλουν το όνομά τους στο ψαροπούλι Αλκυόνα, η οποία, κατά τις ημέρες εκείνες, κλωσά τα αυγά της στα βράχια της θάλασσας. Παρότι είναι αποδημητικό πουλί, δεν φεύγει το φθινόπωρο, όπως κάνουν τα περισσότερα. Αντιθέτως, το φθινόπωρο είναι η εποχή που έρχεται και φεύγει πάλι την άνοιξη (αρχές Μαρτίου).

Το φαινόμενο αυτό εξηγείται μετεωρολογικά, καθώς αυτή την περίοδο του χρόνου εξισώνονται οι βαρομετρικές πιέσεις μεταξύ Νοτίου και Βορείου Ευρώπης.

Στα μονοπάτια του μύθου

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, η Αλκυόνη υπήρξε κόρη του θεού των ανέμων, του Αιόλου. Παντρεύτηκε τον Κύηκα και ζούσε μαζί του ευτυχισμένη στις ακρογιαλιές. Ήταν τόσο ταιριαστό ζευγάρι, που παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με τον Δία και την Ήρα. Αυτή τους η ασέβεια ήταν που προκάλεσε την οργή του Δία, ο οποίος λέγεται πως μεταμόρφωσε τον Κύηκα σε όρνιο, ενώ η Αλκυόνη, χωρίς να ξέρει τίποτα για την τύχη του άντρα της, έψαχνε μάταια να τον βρει στις θάλασσες. Οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν σε θαλασσοπούλι, με το όνομα Αλκυόνα. Ωστόσο, τα προβλήματά της δεν τελείωσαν εκεί, καθώς η Αλκυόνα γεννούσε τα αυγά της όχι την άνοιξη, όπως τα άλλα πουλιά, αλλά μέσα στον χειμώνα, οπότε τα δυνατά κύματα έπαιρναν από τα βράχια τα αυγά ή τα πουλάκια της πριν προλάβουν να πετάξουν. Το σπαρακτικό κλάμα της Αλκυόνας συγκίνησε τον Δία και τους άλλους θεούς του Ολύμπου, που πρόσταξαν να γίνεται καλοκαιρία για 15 ημέρες του Ιανουαρίου. Έτσι, όταν οι άνεμοι ησυχάζουν και η θάλασσα γαληνεύει, η Αλκυόνα μπορεί να κλωσήσει τα αυγά της και τα πουλάκια της μπορούν να πετάξουν ψηλά στον ουρανό.

Ένας άλλος μύθος αναφέρει πως η πολυαγαπημένη κόρη του Αιόλου, η Αλκυόνη, ζούσε ευτυχισμένη με τον άντρα της τον Κύηκα. Μια μέρα όμως, όταν αυτός ανοίχτηκε στο πέλαγος για ψάρεμα, σηκώθηκαν δυνατοί άνεμοι και βύθισαν το καΐκι του. Η απελπισμένη Αλκυόνη, που παρακολουθούσε τη σκηνή από την ακτή, έπεσε από τα βράχια και σκοτώθηκε. Η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή, ώστε οι θεοί του Ολύμπου τους λυπήθηκαν και τους μεταμόρφωσαν σε πουλιά, τις Αλκυόνες. Επειδή, όμως, γεννούν τα αυγά τους σε σχισμές των βράχων της θάλασσας μέσα στο καταχείμωνο, ο Δίας επέτρεψε για μερικές μέρες μέσα στον Ιανουάριο ο καιρός να είναι ζεστός, να υπάρχει ηλιοφάνεια και οι θάλασσες να γαληνεύουν, για να μπορέσει η Αλκυόνα να κλωσήσει τα αυγά της. Οι μέρες αυτές της καλοκαιρίας του χειμώνα ονομάστηκαν «Αλκυονίδες Ημέρες».

Τι συμβολίζει ο μύθος της Αλκυόνης

Σύμφωνα με την παράδοση, η Αλκυόνα είναι σύμβολο της γαλήνης, της νηνεμίας και της ήρεμης θάλασσας για ταξίδια χωρίς θαλασσοταραχή. Συμβολίζει, όμως, και την αισιοδοξία, καθώς ο γλυκός καιρός των ημερών αυτών ανεβάζει τη διάθεσή μας και μας διδάσκει πως μετά από τη «βαρυχειμωνιά» ακολουθεί η χαρά και το φως σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.
Συμβολίζει, τέλος, τη συζυγική πίστη, καθώς λέγεται πως όταν το ταίρι της Αλκυόνας γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει πια, τότε το θηλυκό πουλί παίρνει στους ώμους του το αρσενικό, το μεταφέρει πάντα μαζί της, ενώ το ταΐζει και το φροντίζει μέχρι να πεθάνει.

Σχετικά με τα πανέμορφα χρώματά της, ένας μεσαιωνικός μύθος αναφέρει πως το χρώμα της στην αρχή ήταν γκρι. Όμως, κατά τον βιβλικό κατακλυσμό, πέταξε τόσο ψηλά για να σωθεί, που το στήθος της έγινε πορτοκαλοκόκκινο από τον ήλιο και η ράχη της γαλάζια, ίδιο με το χρώμα του ουρανού.

Available on AppStore Get it on Google play