Ελληνική Κουζίνα

Η εύφορη αττική γη και η θαλασσινή αύρα των νησιών της, γέννησε πλήθος εκλεκτών ντόπιων προϊόντων. Κρασί και μέλι, φρούτα, λαχανικά και ελαιόλαδο, προϊόντα με μοναδική γεύση και υφή: ό,τι καλύτερο έχετε δοκιμάσει ποτέ σας.

Το φρέσκο ψάρι εδώ το απολαμβάνετε χωρίς σάλτσες, ψημένο στα κάρβουνα, με λίγο ελαιόλαδο και μια στάλα λεμόνι. Τα θαλασσινά του Σαρωνικού κόλπου είναι επίσης μοναδικά. Και εάν είστε επιρρεπής στους πειρασμούς, να η ευκαιρία για να μη μας φύγετε πικραμένοι. Για το ταξίδι της επιστροφής, προμηθευτείτε αμυγδαλωτά από της Σπέτσες και μέλι από τα Κύθηρα. Όσο για τα διάσημα φιστίκια Αιγίνης, μην πείτε ότι δεν σας προειδοποιήσαμε, γιατί ο πειρασμός είναι μεγάλος. Κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο λίγα.

Δοκιμάστε τη χωριάτικη σαλάτα σε ένα παραλιακό ταβερνάκι και σίγουρα θα σας τρέξουνε τα σάλια. Βιολογικές ντομάτες από τη Βραυρώνα, αγγουράκια από τα Καλύβια, ρίγανη και κάπαρη από τις πλαγιές του Υμηττού, παρθένο ελαιόλαδο από την Τροιζήνα, ξίδι από κόκκινο κρασί Σπάτων, κρεμμύδι και σκόρδο από το Μαραθώνα και πρόβεια φέτα από το Λαύριο.

Και επειδή γνωρίζετε τα μυστικά του καλού κρασιού μην αρκεστείτε σε ένα ποτηράκι ρετσίνα. Μερικά από τα καλύτερα κρασιά στο κόσμο παράγονται εδώ. Εξάλλου, ας μην ξεχνάμε ότι ο Όμηρος έγραψε «οἶνωψ πόντος» δηλαδή «θάλασσα με χρώμα σαν κρασί» και ότι, σύμφωνα με το θρύλο, ο κατεργάρης Θεός Διόνυσος είναι ο εφευρέτης του. Θυμηθείτε, είστε στην Αθήνα και εδώ πρέπει να πιστεύει κανείς στους θρύλους!

Λεξικό γεύσεων

Φάτε σαν Έλληνας! Εμείς σας δίνουμε το λεξικό των γεύσεων, εσείς προσθέστε φαντασία και δημιουργικότητα. Στην Αττική, ξέρουμε πως το καλό φαγητό είναι για σας μια υψηλή απόλαυση, εφόσον άλλωστε, όλες οι νοστιμιές που θα δοκιμάσετε κοντά μας, φτιάχνονται με φρέσκα και αγνά υλικά του τόπου μας.

ΦΕΤΑ: Το παραδοσιακό ελληνικό τυρί σε άλμη που πάει με κάθε σας γεύμα. Σκέτη, με λίγο ελαιόλαδο και λίγη ρίγανη, με μια φέτα ολόφρεσκο ψωμί, στη χωριάτικη σαλάτα, σαγανάκι ή και στο φούρνο λειωμένη ή ακόμη και σε πίτες. Και οι παραλλαγές δεν έχουν τέλος!

ΧΩΡΙΑΤΙΚΗ: Η Σαλάτα. Για πολλούς ένα πλήρες γεύμα, εκεί που ή ντομάτα συναντάει το αγγουράκι, την πράσινη πιπεριά, το κρεμμύδι, τη φέτα, το ελαιόλαδο και τη ρίγανη.

ΤΖΑΤΖΙΚΙ: Γιαούρτι, αγγούρι και μπόλικο σκόρδο. Τρώγεται όμως με μέτρο, εφόσον το πρόγραμμά σας περιλαμβάνει αργότερα και κάποιο ρομαντικό ραντεβού.

ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΜΕ ΠΙΤΑ: Ο Βασιλιάς του είδους. Με χοιρινό κρέας (ή με κοτόπουλο) τυλιγμένο στη λαχταριστή πίτα, να ξεχειλίζει ανάμεσα σε ντομάτα, κρεμμύδι, τζατζίκι και τηγανιτές πατάτες

ΚΑΛΑΜΑΚΙ: Ο… αντιπρόεδρος του είδους, επιβάλλεται με την αυστηρή του απλότητα. Σουβλάκι από χοιρινό ή βοδινό κρέας ή σουβλάκι από κοτόπουλο, πασπαλισμένο με αλάτι, ρίγανη και μπόλικο λεμόνι.

ΓΥΡΟΣ: Χοιρινό κρέας ψημένο σε κάθετη σούβλα και ψιλοκομμένο, σερβίρεται με πίτα στα κάρβουνα και τζατζίκι ή τυλίγεται όπως το σουβλάκι, μέσα σε πίτα.

ΜΟΥΣΑΚΑΣ: Η λέξη αραβική (musaqa’). Στρώματα από μελιτζάνες, μοσχαρίσιο κιμά και ντομάτες, στο πάνω μέρος μια στρώση από μπόλικη μπεσαμέλ, και όλα αυτά ψημένα στο φούρνο. Μια συνταγή ελληνικότατη.

ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ: Φρέσκα, τυλιγμένα αμπελόφυλλα αγκαλιάζουν ρύζι (μερικές φορές με κιμά) και μυρωδικά. Σερβίρονται με λαδολέμονο ή με σάλτσα μουστάρδας.

ΜΕΖΕΔΕΣ: Ένας γενικός όρος, που περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία από ελληνικές λιχουδιές σε μικρές μερίδες.

ΦΑΒΑ: Φάβα ζεστή και κίτρινη, με μπόλικο λάδι, λεμόνι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι.

ΝΤΑΚΟΣ: Παραδοσιακά σταρένια παξιμάδια, μουλιασμένα σε νερό, λάδι και ξίδι, σερβιρισμένα με ζουμερές ψιλοκομμένες ντομάτες, φέτα και ρίγανη.

ΧΟΡΤΑ: Γενικός όρος για να περιγράψει βρασμένα πράσινα χόρτα διαφόρων ειδών, σερβιρισμένα με λάδι και λεμόνι. Συνδυάζονται άψογα με ένα μεγάλο κομμάτι τυρί φέτα.

ΣΑΓΑΝΑΚΙ: Κίτρινο τυρί, τηγανισμένο με μαεστρία έτσι ώστε να αποκτήσει μια τραγανή κρούστα, σερβιρισμένο με μια φέτα λεμόνι.

ΣΠΑΝΑΚΟΠΙΤΑ: Πίτα με γέμιση σπανάκι και τυρί φέτα με επιπλέον στρώσεις φύλλου ενδιάμεσα, πάνω - κάτω.

ΤΑΡΑΜΟΣΑΛΑΤΑ: Αυγοτάραχο ανακατεμένο με πουρέ πατάτας ή με μουλιασμένη φρυγανιά, ελαιόλαδο και χυμό από λεμόνι.

ΓΕΜΙΣΤΑ: Ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες και κολοκύθια γεμισμένα με ρύζι, μυρωδικά και σταφίδες, τέλεια ψημένα στο φούρνο

ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ: Χοντρό μακαρόνι με κιμά και από πάνω μπόλικη λαχταριστή σάλτσα μπεσαμέλ σε ταψί και όλα ψημένα στο φούρνο

ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ: Πουρές από πατάτα και σκόρδο, σερβίρεται συνήθως ως συνοδευτικό για τηγανιτό ψάρι.

ΟΥΖΟ: Σπάνια πίνεται σκέτο, αλλά αραιωμένο με νερό και παγάκια είναι ο αναπόσπαστος σύντροφος του κάθε μεζέ και ο καλός φίλος για χταποδάκι στα κάρβουνα ή καλαμαράκια. Ένα ελληνικό προϊόν με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης.

ΤΣΙΠΟΥΡΟ: Ο πρόγονος του ούζου, είναι ένα ιδιαίτερα δυνατό αλκοολούχο ποτό, αποτελεί προϊόν απόσταξης και είναι εξαιρετικά δημοφιλές στον αντρικό πληθυσμό

ΜΑΣΤΙΧΑ: Ποτό φτιαγμένο από το «δάκρυ» των διάσημων μαστιχόδεντρων της Χίου, αποτελεί ένα εξαιρετικό χωνευτικό για μετά το δείπνο.

ΡΕΤΣΙΝΑ: Ξηρός λευκός οίνος ανακατεμένος με ρητίνες πεύκου, η ρετσίνα είναι ίσως το δημοφιλέστερο είδος ελληνικού κρασιού, εξίσου γνωστό πλέον και σε όλο τον κόσμο.

ΦΡΑΠΕ: Κάποτε ήταν ο βασιλιάς των καλοκαιρινών ροφημάτων, έχασε όμως τα σκήπτρα του από τον Φρέντο. Νεσκαφέ και ζάχαρη, χτυπημένος στο σέηκερ μέχρι να γίνει ο χαρακτηριστικός αφρός, σερβιρισμένος με μπόλικα παγάκια.

FREDDO: Παγωμένος espresso, με αφρό παγωμένου γάλακτος και τριμμένο πάγο.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ: Καλοαλεσμένοι και καλοκαβουρδισμένοι σπόροι καφέ, βράζονται σε μπρίκι και σερβίρονται με μπόλικες φουσκάλες. Σκέτος. Μέτριος. Γλυκός. Πολύ γλυκός.

ΚΟΥΛΟΥΡΙ: Στρογγυλό αρτοσκεύασμα με άφθονο σουσάμι, το πιο συνηθισμένο πρωινό για τον μέσο Αθηναίο.

ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ: Κρέμα και σιμιγδάλι σε στρώσεις από φύλλο σφολιάτας, πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη.

ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ: Μικρές λαχταριστές μπαλίτσες φρέσκιας ζύμης τηγανισμένες και σερβιρισμένες με μέλι και κανέλλα.

ΜΠΑΚΛΑΒΑΣ: Στρώσεις φύλλου με τριμμένα καρύδια και όλα μαζί να κολυμπάνε σε άφθονο μέλι.

ΚΑΝΤΑΪΦΙ: Στενός συγγενής του μπακλαβά. Φύλλο κανταΐφι ανακατεμένο με τριμμένα καρύδια πνιγμένο στο σιρόπι και αρωματισμένο με λεμόνι.

ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟ: Κρέμα ψημένη ανάμεσα σε φύλλα σφολιάτας αρωματισμένη με σιρόπι από μέλι και λεμόνι.

ΦΙΣΤΙΚΙΑ: Τα ξακουστά Φιστίκια Αιγίνης. Θα τα βρείτε ψημένα και αλατισμένα (είναι η δημοφιλέστερη εκδοχή) αλλά ακόμα και φρέσκα.

ΑΜΥΓΔΑΛΩΤΑ: Τριμμένα αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη και ροδόνερο.

ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ: Λιχουδιά με αλεύρι, βούτυρο και τριμμένα καβουρδισμένα αμύγδαλα, πασπαλισμένη με μπόλικη ζάχαρη άχνη. Ένα παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο γλυκό που όμως οι εραστές του είδους, θα βρουν σε πολλά ειδικά ζαχαροπλαστεία όλο το χρόνο.

ΠΑΣΤΕΛΙ: Μέλι και σουσάμι. Ο θρίαμβος της απλότητας.

ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΜΕ ΜΕΛΙ: Ένα θεσπέσιο γιαούρτι με μέλι Υμηττού συν δυο ζουμερά ροδάκινα, ίσον ένα λαχταριστό πρωινό. Σερβίρεται και ως επιδόρπιο με μέλι και καρύδια.

ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ: Φτιαγμένα από άμυλο και ζάχαρη, η γλυκιά μπουκιά που είναι διεθνώς γνωστή και με το όνομα «Turkish Delight» αρωματισμένα με ροδόνερο ή με μαστίχα.

ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ: Μια κουβέντα μόνο: Βύσσινο.

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ: Μια γενναία κουταλιά βανίλιας (ή μαστίχας) βυθισμένη (όπως το υποβρύχιο) σε ένα παγωμένο ποτήρι νερό.


Available on AppStore Get it on Google play